

Model szkieletowy (wireframe model) to jedna z podstawowych metod reprezentacji geometrii w systemach CAD. W tym podejściu obiekt opisywany jest wyłącznie za pomocą punktów i linii tworzących jego zewnętrzny obrys, bez definiowania powierzchni oraz objętości.
Nazwa „wireframe” pochodzi od podobieństwa takiego modelu do konstrukcji wykonanej z cienkich drutów tworzących szkielet obiektu.
Spis treści
Aby przedstawić obiekt na ekranie komputera, jego geometria musi zostać opisana matematycznie w systemie CAD (Computer-Aided Design).
W zależności od stopnia złożoności i przeznaczenia stosuje się różne typy modeli geometrycznych:
W modelu szkieletowym geometria obiektu budowana jest przy użyciu:
Nie są natomiast definiowane:
Przykładowo sześcian można przedstawić wyłącznie poprzez osiem narożnych punktów oraz linie łączące te punkty.
Model szkieletowy pokazuje jedynie „szkielet” obiektu, bez wizualnego wypełnienia ścian i powierzchni. Z tego powodu:
Jednocześnie taki model jest bardzo prosty obliczeniowo i wymaga niewielkiej ilości danych.
Do głównych zalet należą:
Modele wireframe były szczególnie popularne we wczesnych systemach CAD, gdy moc obliczeniowa komputerów była ograniczona.
Model szkieletowy ma również wiele ograniczeń:
Dlatego współcześnie modele szkieletowe są zwykle wykorzystywane jako etap pośredni w modelowaniu.
Mimo ograniczeń model szkieletowy stanowi podstawę bardziej zaawansowanych technik modelowania.
Na jego bazie tworzy się:
W praktyce wiele złożonych modeli CAD rozpoczyna się właśnie od utworzenia szkicu szkieletowego.
Modele szkieletowe stosowane są między innymi w:

