

Do przewidywania uszkodzeń strukturalnych materiałów stosunkowo miękkich, takich jak metale, powszechnie stosuje się kilka podstawowych teorii wytrzymałościowych. Najczęściej wykorzystywane są:
Powyższe podejścia służą do oceny zniszczenia materiałów ciągliwych i są klasyfikowane jako teorie uplastycznienia.
Spis treści
Teorie zniszczenia różnią się w zależności od charakteru materiału. W praktyce inżynierskiej wyróżnia się:
Dobór odpowiedniej teorii ma decydujące znaczenie dla poprawnej oceny bezpieczeństwa konstrukcji oraz przewidywania mechanizmu uszkodzenia.
Teoria maksymalnego naprężenia normalnego opiera się na bardzo prostym założeniu. Zgodnie z nią:
Zniszczenie rozwija się wzdłuż kierunku odpowiadającego temu naprężeniu głównemu, które jako pierwsze osiągnęło wartość graniczną.
Choć teoria maksymalnego naprężenia normalnego nie jest tak często stosowana jak kryteria Treski czy von Misesa, posiada kilka zalet:
Z drugiej strony, teoria ta nie uwzględnia wpływu naprężeń stycznych, co ogranicza jej dokładność w przypadku złożonych stanów naprężenia. Z tego powodu w praktyce inżynierskiej częściej wybierane są bardziej uniwersalne kryteria uplastycznienia.
Zapraszamy do zapoznania się ze stroną: Analizy metodą elementów skończonych.

