
Współczynnik strat (loss factor) jest parametrem opisującym zdolność materiału lub układu do rozpraszania energii podczas drgań. Określa, jaka część energii mechanicznej zostaje utracona w jednym cyklu drgań wskutek tłumienia.
Parametr ten odgrywa istotną rolę w analizie dynamicznej, analizie harmonicznej oraz modelowaniu tłumienia w metodzie elementów skończonych (MES).
Spis treści
Każdy rzeczywisty układ mechaniczny traci energię podczas ruchu lub drgań. Energia ta rozpraszana jest między innymi poprzez:
W rezultacie amplituda drgań stopniowo maleje.
Współczynnik strat definiuje się jako stosunek:
Im większy współczynnik strat, tym większa zdolność układu do tłumienia drgań.
W wielu materiałach energia tracona jest wskutek histerezy materiałowej.
Oznacza to, że podczas cyklicznego odkształcania:
Zjawisko to jest szczególnie istotne dla:
W analizie harmonicznej tłumienie często opisuje się za pomocą zespolonego modułu sprężystości.
W takim modelu:
Współczynnik strat służy do określenia wielkości tej części urojonej.
Dla drgań harmonicznych współczynnik strat jest powiązany ze współczynnikiem tłumienia względnego.
W przybliżeniu:
η≈2ζ
gdzie:
Materiały różnią się zdolnością do rozpraszania energii.
Typowy dla:
Materiały te dobrze przenoszą drgania i mają niewielkie tłumienie wewnętrzne.
Typowy dla:
Przykładowo:
Materiały o wysokim współczynniku strat są często stosowane do:
Dlatego elementy gumowe są powszechnie stosowane w:
W metodzie elementów skończonych współczynnik strat wykorzystywany jest szczególnie w:
Pozwala on uwzględnić rzeczywiste rozpraszanie energii w układzie dynamicznym.

