

Anizotropia odnosi się do zjawiska, w którym właściwości fizyczne materiału, takie jak moduł sprężystości, współczynnik Poissona, przewodność cieplna czy wytrzymałość mechaniczna, zależą od kierunku wewnątrz materiału. Oznacza to, że reakcja materiału na obciążenie może być różna w zależności od kierunku działania siły.
Przykładowo, jeśli z tej samej blachy metalowej wycięte zostaną dwa paski o identycznych wymiarach, lecz w różnych kierunkach względem kierunku walcowania, i oba zostaną poddane rozciąganiu tym samym obciążeniem, mogą one wykazywać różne wydłużenia. Zjawisko to jest wynikiem anizotropowej struktury materiału, która może powstać m.in. w procesach technologicznych takich jak walcowanie czy ciągnienie.
Spis treści
Wśród materiałów anizotropowych wyróżnia się kilka szczególnych przypadków zależnych od liczby osi symetrii właściwości materiałowych.
Do najważniejszych należą:
Typowym przykładem materiału ortotropowego jest drewno, którego właściwości mechaniczne różnią się wzdłuż włókien, w poprzek włókien oraz w kierunku promieniowym. Z kolei materiały kompozytowe wzmacniane włóknami często wykazują anizotropię poprzeczną – są bardzo sztywne w kierunku włókien, a ich właściwości w płaszczyźnie poprzecznej są bardziej jednorodne.
Materiały izotropowe można opisać przy użyciu dwóch podstawowych parametrów materiałowych:
W przypadku materiałów ortotropowych konieczne jest określenie większej liczby parametrów, ponieważ właściwości różnią się w zależności od kierunku. Zazwyczaj wymagane jest dziewięć niezależnych stałych materiałowych:
W analizach cienkościennych stosuje się często uproszczony opis materiału, który obejmuje pięć podstawowych parametrów materiałowych.
Uwzględnienie anizotropii jest szczególnie istotne w analizach metodą elementów skończonych (MES) w przypadku materiałów takich jak:
W takich sytuacjach przyjęcie uproszczonego modelu izotropowego mogłoby prowadzić do istotnych błędów w ocenie sztywności, wytrzymałości lub stateczności konstrukcji.

