

Element belkowy to matematyczny model konstrukcji o przekroju prostokątnym i stosunkowo dużej długości. Pod to pojęcie można podłączyć zarówno pręt, jak i belkę. Gdy obciążenie zewnętrzne działa w kierunku osiowym, konstrukcja nazywana jest prętem, natomiast gdy obciążenie działa w innych kierunkach – belką.
Istnieje kilka rodzajów modeli matematycznych służących do symulacji zachowania elementów belkowych oraz związane z nimi teorie i metody elementów skończonych.
Spis treści
Elementy belkowe dzieli się na:
w zależności od ich wymiarowości.
Kształt elementu jest zazwyczaj prostą linią, jednak liczba i rodzaj stopni swobody zależą od typu elementu.
Element belkowy trójwymiarowy posiada translacyjne stopnie swobody w trzech prostopadłych kierunkach, natomiast dwuwymiarowy – w kierunku osiowym oraz kierunku obciążenia. W przypadku elementu jednowymiarowego klasyfikacja zależy od tego, czy uwzględnia się przemieszczenie poprzeczne w kierunku działania obciążenia.
Pominięcie odkształcenia ścinającego prowadzi do najprostszego modelu – elementu belkowego Eulera, w którym uwzględnia się jedynie ugięcie belki w węźle.
Jeżeli natomiast uwzględnia się odkształcenia poprzeczne, model opisuje element belkowy Timoshenko, który pozwala na opis zarówno ugięcia, jak i obrotu w każdym węźle. Ten model jest bardziej dokładny szczególnie dla krótkich belek lub narażonych na duże siły ścinające.
Element belkowy różni się wyraźnie od elementu prętowego, w którym nachylenie elementu między węzłami nie jest ciągłe, a węzły nie posiadają stopni swobody obrotowych.

