

Element sprężynowy (spring element) jest jednym z podstawowych elementów specjalnych stosowanych w metodzie elementów skończonych (MES). Służy do modelowania połączeń sprężystych pomiędzy węzłami modelu oraz odwzorowania podatności mechanicznej układu.
Najczęściej jest to prosty element jednowymiarowy łączący dwa węzły siatki MES.
Spis treści
Choć elementy sprężynowe służą głównie do modelowania rzeczywistych sprężyn mechanicznych, znajdują również szerokie zastosowanie w:
Element sprężynowy opisuje zależność pomiędzy:
W najprostszym przypadku opiera się na prawie Hooke’a:
F=k⋅u
gdzie:
Im większa wartość sztywności, tym mniejsze przemieszczenie przy tej samej sile.
Najprostszy typ elementu sprężynowego przenoszący obciążenia wzdłuż osi elementu.
Stosowany np. do:
Przenosi momenty skręcające i deformacje obrotowe.
Wykorzystywana między innymi w:
Element działa wyłącznie w wybranych kierunkach lub stopniach swobody.
Przykładowo:
Pozwala to dokładniej odwzorować rzeczywistą podatność układu.
Jeden z węzłów jest automatycznie unieruchomiony względem globalnego układu współrzędnych.
Taki element stosuje się często do:
W tym przypadku sztywność nie jest stała i zmienia się wraz z przemieszczeniem.
Elementy takie stosowane są przy:
Uwzględnia początkową siłę lub napięcie jeszcze przed rozpoczęciem analizy.
Sprężynę można modelować również za pomocą elementów belkowych, definiując:
Jednak specjalny element sprężynowy jest znacznie prostszy i bardziej efektywny obliczeniowo, ponieważ wymaga jedynie podania wartości sztywności.
Najważniejsze zalety:
Elementy sprężynowe stosowane są szczególnie często w:

