

Rozważmy przypadek rozciągania cienkiego metalowego pręta o przekroju kołowym poprzez przykładanie siły na obu końcach. Wraz ze wzrostem siły rozciągającej pole przekroju poprzecznego zaczyna się stopniowo zmniejszać. Jednocześnie wewnątrz materiału powstaje opór przeciwstawiający się zewnętrznej sile – a jego wartość, podzielona przez pole przekroju, definiowana jest jako naprężenie.
Spis treści
Podczas obliczania naprężeń wewnątrz pręta można przyjąć dwa różne pola przekroju poprzecznego:
Na podstawie powyższych pól przekroju wyróżnia się:
Oba pojęcia są kluczowe w interpretacji wykresów naprężenie–odkształcenie oraz w narzędziach takich jak analiza MES, gdzie dokładne odwzorowanie zmian przekroju ma ogromne znaczenie.
Dla małych odkształceń różnica pomiędzy naprężeniem nominalnym a rzeczywistym jest niewielka. Jednak przy dużych odkształceniach, gdy pole przekroju znacząco maleje, pojawiają się wyraźne rozbieżności:
Dlatego w punktach bliskich zerwania naprężenie rzeczywiste jest o wiele bardziej reprezentatywne i powszechnie stosowane w modelowaniu numerycznym MES.
Różnice pomiędzy tymi dwoma rodzajami naprężeń są wyraźnie widoczne na wykresie naprężenie–odkształcenie, szczególnie po osiągnięciu naprężenia granicznego. Z tego względu naprężenie rzeczywiste jest szczególnie istotne w:
W zaawansowanych obliczeniach materiałowych – zwłaszcza przy użyciu metody elementów skończonych (MES) – korzystanie z naprężenia rzeczywistego pozwala otrzymać wyniki odzwierciedlające rzeczywiste zachowanie materiału pod obciążeniem.

