

Załóżmy, że w pewnej odległości wbijamy pionowo dwie zapałki różnej wysokości i łączymy ich wierzchołki nicią. Napięta nić będzie mieć kształt prostej linii. Dodając trzecią zapałkę pomiędzy i łącząc ją analogicznie nicią z dwiema pozostałymi, zaobserwujemy kształt łamanej. Dodając coraz więcej zapałek i łącząc ich szczyty, powstała łamana coraz bardziej będzie przypominać krzywą. Zwiększając liczbę odcinków, zyskujemy zatem coraz dokładniejsze odwzorowanie krzywizny.
W drodze analogii, można przyjąć, że przestrzenie pomiędzy zapałkami odpowiadają elementom skończonym, a odległości między dwiema sąsiadującymi zapałkami reprezentują rozmiar siatki w MES.
Redukcja rozmiaru siatki powoduje wzrost liczby elementów skończonych, co umożliwia dokładniejsze odwzorowanie rzeczywistej geometrii. Ten zabieg wpływa również na wiarygodność wyników, przykładowo niektóre rozkłady odkształceń wymagają zagęszczenia siatki ze względu na swoje skomplikowanie. Na dokładność wyników analizy numerycznej wpływa nie tylko rozmiar siatki, ale także inne czynniki, takie jak:
Więcej informacji uzyskacie Państwo na stronie: Analiza MES.

