

Wartość średnia ciągłego rozkładu wielkości fizycznych lub rozproszonych danych jest definiowana jako suma całki lub suma wartości podzielona przez szerokość rozkładu albo liczbę danych.
Na przykład wartość średnia funkcji sinus w jednym okresie wynosi 0, a wartość średnia liczb całkowitych od 1 do 10 wynosi 5. Oznacza to, że klasyczna wartość średnia uwzględnia zarówno wartości dodatnie, jak i ujemne, które mogą się wzajemnie znosić.
W niektórych przypadkach RMS (Root Mean Square) jest stosowana jako miara wartości średniej bezwzględnej, bez rozróżniania znaków dodatnich i ujemnych. Z tego powodu wartość RMS okresowej funkcji sinus nie jest równa zeru.
Dokładna definicja RMS to pierwiastek kwadratowy z wartości średniej kwadratów danej wielkości, obliczany poprzez całkowanie lub sumowanie – w zależności od rodzaju danych.
RMS znajduje zastosowanie wszędzie tam, gdzie istotna jest rzeczywista skala zjawiska, a nie jedynie jego średnia arytmetyczna, m.in. w:
Zastosowanie klasycznej wartości średniej w powyższych przypadkach mogłoby prowadzić do zaniżenia rzeczywistej skali analizowanego zjawiska. Dlatego wartość RMS jest powszechnie wykorzystywana w inżynierii, analizie sygnałów oraz obliczeniach numerycznych.

